เดินๆถ่ายรูปอยู่แถวถนนยมจินดาอยู่หลายรอบ
ไปกี่เที่ยวจำไม่ได้ แต่เวลาเพื่อนมาจากต่างจังหวัด
ก็จะพาไปแถวๆนี้เป็นอันดับแรกๆๆ วันนั้นจำไม่ได้
ว่าวันไหน พี่เจ้าของร้านระย็อง มานั่งคุยด้วย
ขณะนั่งดื่มน้ำองุ่นและขนมปังคลุกฝุ่น เหมือน
ดังเช่นทุกครั้ง แกก็ประมาณมาบอกว่าอยากให้
จัดการงานประกวดภาพถ่ายเมืองระยอง ใน
งบประมาณจำนวนหนึ่ง แกไม่รู้จะปรึกษาใคร
ด้วยกระมัง เลยหลงมาถามผม ผมก็รับปากและ
ไปหาข้อมูลมาให้ แต่ด้วยงบประมาณที่ค่อนข้าง
จำกัดจำเขี่ยมาก แค่มองปัจจัยภายนอกก็เกิน
ทุนที่แกตั้งให้ไปสิบเท่าแล้ว โอ้แม่เจ้า ผมเลย
ไปเสนอแกใหม่ว่างั้น ผมเป็นคนไปถ่ายระยองในมุม
มองของผมให้ไหม อาจพอจัดงานแสดงรูปภาพไปก่อนได้
ก็จบลงแค่นั้นและดูเหมือนแกสนใจแต่ก็เงียบไป..........
พักใหญ่ผมถูกติดต่อกับมาอีกครั้ง ตกลงแกจะทำแบบที่
ผมว่า โอ้แม่เจ้าอีกสองอาทิตย์จะถึงวันงาน งานควรเสร็จล่วงหน้า
ก่อนวันแสดงสัก สามสี่วัน ผมมาเริ่มรู้ตัวว่างานนี้แกเอาจริงแล้ว
ก็เอาวันนั้นเอง ปัญหาคือว่าไฟล์เก่าๆๆผมส่วนใหญ่เป็นไฟล์เล็กและ
สูญหายไปหมดแล้ว ที่พอถ่ายใหม่ๆๆและใช้งานได้มีไม่ถึงสามสิบเปอร์เซ็น
ผมก้ต้องออกไปตะบึงถ่ายใหม่สิ กลายเป็น7 day in Rayongสำหรับ
ผมไปเลย แถมมาเคาะซ้ำกรรมซัด พายุเข้ามาสองลูกติดๆๆไม่เห็นแสง
อาทิตย์กันเลยช่วงที่ออกถ่าย พอจะไปถ่ายที่อยากได้แสงน้อยๆอย่างน้ำตก
เค้าก็ดันไม่ให้เข้าตอนเย็น ต้องไปถึงสองครั้งสองครา เอาเข้าไป และงานส่วนใหญ่ที่ผม
ทำมาเป็นงาน นิตยสารหรือเวบไซค์ ซึ่งขั้นตอนการปริ๊นส์ ผมเองแทบไม่เคย
อัดขยายใหญ่มาก่อนเลย นอกจากทำเล่นๆ ผมก็ต้องหาLabอัดขยาย
และส่วนใหญ่ก็เป็นที่กรุงเทพ ต้องขึ้นลงไปอัดภาพสามสี่ครั้ง
อ้อไม่ต้องพูดถึงความคุ้มทุนนะขาดทุนไปตั้งแต่ค่าน้ำมันรถเเล้วแหละ
งานนี้
ผมไล่ตามถ่ายสถานที่ต่างๆที่สำคัญและพยายามเปิดมุมมองใหม่ๆ
ที่ไม่มีใครรู้มากนักในจังหวัดระยอง หลายที่อยากไปแต่เวลาไม่อำนวย
หลายที่อยากถ่ายให้ดีกว่านี้ แสงมันไม่มีเลย
ก็พยายามที่สุดเท่าที่จะทำได้ ส่งงานก่อนวันงานไปสามวันดีที่มีคนจัดรูป
มีคนทำให้ อาจจะไม่ได้เป็นดังใจนัก แต่ก็พยายามในหน้าที่ของตัวเอง
ให้ดีที่สุดเเล้ว ผมคิดเอาของผมนะ
เย็นนี้แล้วเปิดงาน ไม่ค่อยตื่นเต้นแม้เป็นงานแรก แต่จะแอบๆๆอยู่ตึกข้างๆๆไปก่อน
แทนอิอิ ดีใจที่จะได้เจอเพื่อนๆพรุ่งนี้มากกว่า จะดูว่าเหลือมาสักกี่คนนะ
กับพายุครั้งนี้........
ทำไมคราวนี้พิมพ์ไม่ผิดเลย..
