แสงทองเรืองรองเต็มหุบเขา เห็นเพียงจากภาพฝันของเหล่านักเดินทาง มาวันนี้มาพบเห็นกับตัวเองเต็มตาเต็มใจ ไม่ต่างจากที่ฝันไว้มากนัก หุบเขาแสงทองแห่งนี้ ไม่เสียแรงนั่งหลังคดหลังแข็งหลังพวกมาลัยมานับร้อยกิโลพันโค้ง วันว่างเวลาผ่านเก็บเรื่องราวนำเสนอผ่านหน้าต่างบ้านเราสู่ผองเพื่อนได้เสพชม

ทำได้สักทีหลังจากโดนน้าแมคน้องปุ๋ย ถามว่าเมื่อไหร่จะมีภาพชุดใหม่ลง บอกไปแล้วเพิ่งลงพาโนรามาหัดทำไปสองสามชุดแล้วเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ลงบ่อยๆก็แย่สิจะเอาอะไรมาให้ดูกันนักหนา หลังๆนี้ก็ขยันเขียนขึ้นแล้วนะ เอามาแทนตอนไม่มีรูปจริงๆ ไปพลางๆ

มาลงก็ดึกแล้วตาแมคกว่าจะเห็นก็สายๆ เพราะแกเป็นเด็กอนามัยนอนเร็ว เอาว่าใครมาก่อนได้ดูก่อนตามอัธยาศัยเช่นเดิมครับ





รักษาตัวครับ
คนแบกกล้อง